Jeroen van Gent

Uit frustratie over de files en vertragingen voor de brug richtte Jeroen van Gent de Algeracorridor op. Een schot in de roos: bewoners uit Krimpen aan den IJssel en uit de omgeving reageerden daar massaal op. Dit leidde weer tot een samenwerking met De Verkeersonderneming om knelpunten en oplossingen in beeld te brengen om zo de doorstroming te bevorderen. Inmiddels zijn een aantal oplossingen in uitvoering gebracht. Mede reden voor Van Gent om nu zelf een punt achter deze “hobby” te zetten. Maar de community Algeracorridor blijft: in ieder geval tot de werkzaamheden aan de Grote Kruising zijn afgerond.

Jeroen van Gent, geboren en getogen in Krimpen aan de IJssel, is een sociaal dier met hart voor zijn gemeente en oog voor de omgeving. Van Gent: “Voor mijn werk ging ik voor corona elke dag met de auto naar Rijswijk en dus reed ik over de Algerabrug. Met name dat eerste en laatste stukje voordat ik thuis was, het rijden over de Algerabrug, duurde in 2011 steeds langer. In een week deed ik er een paar dagen achter elkaar een uur over. Ben je bijna thuis, zo voelt dat, duurt het nog een uur voordat je echt je huis binnenkomt. Ik vroeg mij af waarom die vertraging zo enorm was maar ook waarom er niet over werd gecommuniceerd. En toen besloot ik om dat zelf maar te gaan doen. Ik begon met een domeinnaam en schreef een aantal blogs.”

Heel veel interactie

“In het begin schreef ik in die blogs vooral mijn frustratie van mij af. Wat ik niet had zien aankomen, was dat er veel op de blogs werd gereageerd: mensen die daar ook vast stonden of mensen die wisten waarom het vast stond. Ze reageerden allemaal. Al snel opende ik ook een twitter-account en toen vond er nog meer interactie plaats. Juist die reacties waren een enorme stimulans om er mee door te gaan. En omdat de community groter werd, werden onze vragen ook serieuzer genomen. Door al die reacties had je het idee dat je niet meer alleen stond.”

Mandje Krimpen

Daarna kwam ik in contact met De Verkeersonderneming. Ook zij wilden de bereikbaarheid van de regio verbeteren. Gezamenlijk hebben we in 2012 De 1000 van de Algera georganiseerd net als het ‘Mandje Krimpen’. We haalden op welke oplossingen mensen zagen die daar elke dag reden. Mooi was dat De Verkeersonderneming bereid was om naar gewone mensen te luisteren. Dat gebeurde lang niet altijd. Integendeel. Een voorbeeld was de hefboom bij de wisselstrook: Als die kapot was, ging de wisselstrook dicht en werd die eerst gerepareerd. Maar in de drukke spits kan je er ook een verkeersregelaar bijzetten, het spitsverkeer zo goed mogelijk afwikkelen en daarna aan de slag gaan met een structurele oplossing. Als burger heb je een andere manier van kijken, denk ik.”

Ideeën zijn gerealiseerd

In eerste instantie was het ultieme doel of je de website Algeracorridor kon inzetten om een extra oeververbinding te krijgen. We hebben met de community zelfs de landelijke media gehaald. Het onderwerp leefde echt. Een extra oeververbinding is helaas niet gelukt. Wel is er veel bewustwording bij bewoners gecreëerd over anders reizen, bijvoorbeeld met de fiets of dichterbij werken op een flexkantoor of na de spits pas te vertrekken. En we bleven als community hameren op het feit dat de gemeente goed moest communiceren als er stremmingen zijn. Als je weet dat er files zijn, kan je besluiten een andere route te kiezen of later op weg te gaan. Een aantal ideeën uit het mandje Krimpen zijn gehoord, overgenomen en zijn of worden nu gerealiseerd: denk aan de kruisende bussen op de Grote Kruising die nu worden omgeleid, de betere afstelling van de verkeerslichten, de verlenging van de wisselstrook en de extra opstelstrook bij de Capelsebrug. Allemaal verbeteringen die ik niet zelf verzonnen heb maar die wel binnen de community van de Algeracorridor naar boven zijn gekomen. Waar bloggen al niet toe kan leiden.”

Stamppot avonden

“Ook kijk ik met trots terug op de Fietsopstapdagen die we samen met de fietshandelaren en De Verkeersonderneming hebben georganiseerd en de stamppot bewoners avonden op de bowlingbaan. Bewoners werden daar gehoord en serieus genomen en we deelden informatie met elkaar hoe de bereikbaarheid kon verbeteren. Bedenk dat in die tijd burgerparticipatie nog geen algemeen goed was. We moesten als bewoners echt heel hard schreeuwen om gehoord te worden. En dus ben ik blij wat we toch allemaal hebben kunnen bereiken.”

Vervolg Algeracorridor

“Vorig jaar heb ik het besluit genomen afstand te gaan nemen van de community. Het was tenslotte iets wat ik erbij deed, bijna een hobby, maar wel een waar heel veel van mijn tijd in ging zitten. Tegelijkertijd wilde ik de opgebouwde social media en de community ook niet weggooien, er komen nog steeds nieuwe fans bij dus het onderwerp leeft nog steeds. Daarom ben ik blij dat De Verkeersonderneming de Algeracorridor nu gaat voortzetten. Zij zullen de community van informatie blijven voorzien. De afgelopen jaren heb ik met hen altijd goed samengewerkt en ik heb er dan ook alle vertrouwen in dat het bij hen in goede handen is. Het doel blijft een betere doorstroming in onze omgeving.”

Overigens heeft de “Algeracorridor-hobby” mij ook nog iets anders opgeleverd en dat is een andere baan: Van oorsprong ben ik IT’er. Ik was programmeur bij Prodware (Zaltbommel/ Rijswijk) maar mede door mijn werkzaamheden voor de community een jaar geleden overgestapt naar de marketingafdeling. Ik had gemerkt dat het enthousiasmeren van mensen en het overdragen van ideeën zo leuk vond dat ik daarmee wilde doorgaan. En dat is gelukt!”

Ik werk thuis en woon op kantoor

Net als alle andere mensen voor wie dat mogelijk is, werkt Van Gent nu thuis. Hoe bevalt dat? “Verschrikkelijk!,” zegt hij adrem. En vervolgt: “Nee, het went. Ik ben een sociaal dier, vind het leuk om mijn collega’s te zien, met ze te sparren, te zorgen voor een goede sfeer. Ik zit niet voor niets in de personeelsvereniging In het begin zei ik weleens: “ik werk thuis en ik woon op kantoor”. Daarmee bedoelde ik dat het allemaal zo in elkaar overliep dat ik het moeilijk los kon laten. Het was een grote brei geworden. Maar als het straks weer kan ga ik toch niet meer vijf hele dagen per week naar kantoor. Ik heb nu gemerkt dat het ook anders kan. Ik denk dat ik twee dagen per week thuis blijf werken. Om een betere scheiding aan te brengen tussen werk en privé, ga ik ‘s morgens voordat ik aan de slag ga eerst naar buiten om te wandelen. En pas daarna ga ik aan het werk. Dat doe ik op het eind van de middag ook. Wandelen doe ik overigens met de ommetjes app: ik challenge met collega’s en met mijn vrienden van de tennisclub. Dat hoort dan ook wel weer bij mij: dan ga ik iedereen oproepen en enthousiasmeren om mee te doen.”

De gouden thuiswerk tip?

“Als je niet dichtbij je huis werkt en je moet ernaartoe, probeer dan toch eerder of later te vertrekken. Thuiswerken betekent niet de hele dag thuiswerken en werken op kantoor betekent ook niet dat je er de gehele dag moet zijn. Je kunt ook ’s morgens na de spits vertrekken en ’s middag voor de spits weer naar huis gaan om thuis verder aan de slag gaan. Als je dat een beetje flexibel doet, heb je zoveel meer rust. Daarnaast is de e-bike een mooie uitvinding. Van Krimpen aan den IJssel naar Rijswijk vind ik te ver, maar als je in Rotterdam werkt bijvoorbeeld ben je er met een e-bike echt sneller dan met de auto. En die brug is met de e-bike echt heel goed te doen.”

Harry Oudshoorn was een van de bewoners die destijds ideeën aanleverde voor het Mandje Krimpen. Ook hij kijkt met plezier terug op die tijd. Lees ook zijn interview.